mâcerâünnehir

Kasım 2, 2010 ahmetuysal


PERİHAN BAYKAL

Mâcerâünnehir

I

ben hep güneşle uyandım sabahları
ağusuyla kengerin, dilâzâr

ciğerlerimde artağan bir gülün terli telaşı
kıyısından geçtim ölümün kırpmadan gözümü

bendim, bendim, bendim o
hançer yalımı gibi yalayan teninizi

soğurdum aşkı, kızılca kanımla yoğurdum
neyimdin
      neyimdin
            neyimdin ey aşk
sazım mıydın üflediğim
ne zaman eğildimse nemli ağzına
seyreldi gecenin siyah atları

fasılasız bir gül yanığıdır ömrüm
billuri bir ayna
ki dökülmedi hiç
sırrım

……..

ben kendimi hep bir ırmağa tamamladım

II

düzümden okuma beni göremezsin
kalbim bir onmaz kayıp
ufka gölgesi düşmüş
o gümrah yaseminde

sayfama yılkılar serpilmiş, beyaz
yılgınlıklar!
savurur talih saçlarını
kör tarihine ülkemin
tararım tararım açılmaz

dara düştü narağacım
düşmedi dâvam
özümden ağrı, sözümden ağır
kavlim var denizle:

uyansın ruhumda uyuyan ırmaklar!

Eliz 11, Kasım 2009

Entry Filed under: Uncategorized

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to comments via RSS Feed

Sayfalar

Kategoriler

Takvim

Kasım 2010
P S Ç P C C P
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  

Most Recent Posts

 
%d blogcu bunu beğendi: